Ode aan mijn Suzuki Alto

Mijn kindje, mijn trots, mijn favoriete hobby en mijn vervoersmiddel. De Alto is voor mij meer dan een auto. Helaas komt er een einde aan onze liefde. Tijd voor een laatste ode aan mijn Alto.

Ik heb 1700 foto’s van de Alto. Serieus, 1700. Ik begrijp dat je er niet op zit te wachten om uitvoerig al deze foto’s inclusief toelichting te bekijken. Daarom pak ik het anders aan. Ik bespreek de hoogtepunten uit onze relatie, want die waren er genoeg.

Emotionele waarde
Ik heb nog nooit een auto gekocht. De Alto is namelijk een erfstuk. Ze komt uit 1997 en is geïmporteerd uit Duitsland. In 2000 kocht mijn opa dit blauwgroene monstertje. Ik weet nog dat hij een vrij stevige rijstijl had, iets wat je niet van alle ouderen kunt zeggen. Later reed mijn moeder in de Alto. Als ik nu achterin de Alto ga zitten voelt dat vreemd. Als kind leek deze ruimte zeker een keer zo groot, waarschijnlijk omdat ik een keer zo klein was. Mijn opa is er inmiddels niet meer en hij heeft mij nooit zien rijden in de Alto. Bij de aanschaf had hij nooit kunnen weten hoeveel plezier zijn kleindochter aan het autootje zou beleven. Bedankt opa!

IMG_1031

Het begon allemaal met de ventieldopjes en de roze sticker met Suzuki logo

Suzuki Alto Club
In 2009 meldde ik mij aan op het Suzuki Alto Club forum. And it began.. Mijn liefde voor het kleine Suzukietje was geboren. Wat een leuke mensen daar! Veel variatie in type mensen, leeftijd en interesses, maar allemaal met één gezamenlijke liefde. Vanaf dat moment werd de Alto echt een hobby. Met veel plezier heb ik diverse meetings in het land bezocht, bijzondere Alto’s gezien en leuke mensen ontmoet. Gezellig tuften we door Brabant, over de Veluwe of ontmoetten we elkaar bij de jaarlijkse Battle Of The Small meeting. Man, die meetings ga ik missen. Op het forum kreeg ik zelfs mijn eigen Audi hoekje, waar ik naar hartelust foto’s mocht plaatsen van mijn lievelingsmerk.

Almost Famous
Gelukkig heb ik mijn mooie Alto ook op papier. In 2012 stonden we samen in de Autoweek onder het kopje “Mijn eerste auto”. Ik vergeet nooit dat de meneer bij de tijdschriftenwinkel een beetje vreemd opkeek toen ik vier exemplaren van de Autoweek kwam afrekenen. Waarna mijn zus ook nog eens een aantal exemplaren kocht.
In april van dit jaar hebben we ook online een mooi plekje gekregen. Ik mocht een gastcolumn schrijven voor FemmeFrontaal, de site voor een vrouwelijke kijk op auto’s. Mijn gastcolumn kun je hier vinden. Als je dit stuk leest begrijp je meteen hoe pijnlijk het voor mij is, dat mijn Alto straks niet meer mijn Alto is. I love her!

GroteFoto-HYWBIR6Y

Merchandise
Door de jaren heen heb ik dingen gemaakt en verzameld die perfect bij de Alto passen. Het begon met een klokje dat ik maakte, nog voordat de Alto haar striping had. Ik heb regelmatig mijn nagels gelakt in de kleuren van de auto en ik draag een zonnebril die er ook nog eens bij matcht! Maar het hoogtepunt is toch wel: het enige echte shirt!

Pimp My Ride
– hemeltje en hoedenplank bekleed met roze pluche
– zijruiten achter geblindeerd
– interieuronderdelen roze geverfd
– roze LED verlichting in voetenruimte
– shiny roze pook, pedalen en ventieldoppen
– carbon luchtfilter
– striping
– sierstuk uitlaat
– roze speakers
– LED strips rondom koplampen
– roze Suzuki op hoofdsteunen
Volgens mij is dit wat ik aan de auto heb geknutseld, hier en daar met hulp van vriendlief. Wat was dit leuk en soms ontzettend klote om te doen. De frustratie van het hemeltje plakken, het moeiteloze blinderen van de ramen en het geknooi met de LED verlichting. Het ene projectje verliep soepeler dan het andere, maar het resultaat was altijd iets om trots op te zijn. En dat was ik dan ook!

Love it or hate it
Reacties op de Alto waren zeer uiteenlopend. Negatieve reacties kwamen vaak van jongemannen in Volkswagens (ik generaliseer totáál niet 😉 ) en soms mocht ik verrassend positieve reacties in ontvangst nemen.
Ik zat lekker op het terras toen er een stel hand in hand langs mijn Alto liep. De man bleef staan en begon te lachen. “Kijk dan wat leuk gedaan! Die strepen!”
Wat de reacties ook waren, ik was trots op mijn bijzondere wagentje.
De Alto wordt door sommige mensen niet gezien als volwaardige auto, maar daar ben ik het totaal niet mee eens. Wat een fun om in deze auto te rijden!

alto collage nieuw

Time to say goodbye
Wat een boel toffe herinneringen. Het pijnlijkste aan het afscheid is toch wel dat er geen andere auto voor in de plaats komt. Een nieuw project zou de pijn wat verzachten, maar helaas. Vooral de emotionele waarde van de Alto maakt het moeilijk om haar weg te moeten doen. Zonder haar zou ik nooit de petrolhead zijn geweest die ik vandaag de dag ben.
Alto, bedankt voor de leuke jaren. Een spannend ritje naar het ziekenhuis, een leuke reis richting een meeting, je was overal bij. Je kon mijn afschuwelijke gezang tijdens het autorijden aanhoren en zelfs het geluid van een ruige metal cd door je speakers vond je geen punt. Hoe rot mijn dag ook was, als ik jou zag staan verscheen er automatisch een lach op mijn gezicht. Dag mooi meisje!

Advertenties

6 gedachtes over “Ode aan mijn Suzuki Alto

  1. is de schade/keuring dan zo groot dat ie niet meer te redden valt grt erik

  2. Wauw die roze pedalen! En roze ledverlichting bij de voeten, hoe gaaf 😀

  3. Pingback: Jaudith | Hoogte- en dieptepunten IAA

  4. Pingback: Jaudith | Fiat Multipla: een hersenkraker!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s